ต่อไป »

[YONG69MED30]

ปณิธาณ

--------------------------------------------------------------------------------

เราไม่ควรยึดติดว่าสิ่งนั้น สิ่งนี้เป็นของเรา
หรือทำสิ่งใดแล้วจะได้อย่างนั้น จงทำให้ดีที่สุดกับทุกคน
ไม่ควรถือตัวว่าเราดีกว่า เสมอหรือเลวกว่าเพราะการยึดติดย่อมมีความคาดหวัง เมื่อหวังไว้มากก็ย่อมเสียใจมาก เพราะเหตุที่ว่า คนเราย่อมมีการพลัดพรากเป็นธรรมดา จึงควรตั้งจิตกลางๆรู้เท่าทันสัจจะธรรม
ดั่ง คำสอนของพระศาสดา ที่ว่า การประสบกับสิ่งที่ไม่เป็นที่รักที่พอใจก็เป็นทุกข์ พลัดพรากจากของรักของเจริญใจก็เป็นทุกข์ มีความปารถนาสิ่งใดไม่ได้สิ่งนั้นนั่นก็เป็นทุกข์ นั่นเอง หากเปรียบเทียบกับทุกข์ที่จะเกิดขึ้นจริงๆ คือการเกิด การแก่ การเจ็บไข้ และการตาย เรื่องเหล่านั้นย่อมเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย
เมื่อพิจารณาตามสัจจะธรรม นั้นแล้ว เราพึงไม่ยึดถือตัวตน

เพราะเราเป็นแค่จิตดวงเดียวที่เกิดขึ้นโดยอาศัยกายเนื้อจากบิดาและมารดา เกิดมาเพื่อประกอบกรรมดี สร้างกุศลเสริมบารมีเพื่อเป็นเสบียงจนกว่าจะข้ามพ้น สังสารวัฏ มนุษย์ผู้เข้ามาในชีวิตล้วนเป็นไปตามอำนาจของกรรม ที่มีเหตุและปัจจัย เพียงแค่เราใช้ปัญญาพิจารณาว่าจะก่อกรรมใดร่วม ยับยั้ง หรือวางเฉยกรรมใดเพื่อไม่ให้เกิดกรรมใหม่ เท่านั้น ต่อไปหากควบคุมไม่ได้ก็ปล่อยให้เป็นไปตามกรรม ตามเหตุตามปัจจัยของมันเท่านั้นเอง หากไม่แน่ใจก็ให้ยึดถือความดี ประกอบกรรมดีกับทุกตน ทุกคน ซึ่งท่านหรือสัตว์เหล่านั้นต่างก็ เวียนว่ายตายเกิด ไปด้วยกัน ย่อมมีสุข มีทุกข์ มีเสียใจ มีดีใจ มีผิดหวัง ต่างดิ้นรนไปตามผลกรรมและอำนาจของกิเลส ต้องเผชิญทุกข์ด้วยกันทั้งสิ้น ไม่ควรถือโทษโกรธเคือง ไม่พึงสร้างศัตรู เราควรก่อแต่มิตร และกัลญาณมิตรที่ดีงาม หยิบยื่นสิ่งดีๆให้กัน ไปจนกว่าจะ ข้ามพ้นความทุกข์ได้ หากแต่บางเวลาเราจะมีโอกาสได้ประสพ พบบุคคลที่ลอยบาปบำเพ็ญบุญ พบผู้ทรงคุณอันยิ่งใหญ่ มีพระพุทธเจ้าเป็นต้นเราจะอาศัยคำชี้แนะและแนวทางของผู้รู้แจ้ง แล้วเดินตามรอยพระศาสดา ผู้เรามั่นใจว่ารู้จริงรู้แจ้ง เช่นพระพุทธเจ้าและพระปัจเจกพุทธเจ้าทั้งหลาย เดินทางไปสู่พระนิพพาน ตามทางที่เราได้เลือกไว้ หากไม่พบพระผู้ทรงคุณอันยิ่งใหญ่เหล่านั้น ด้วยอำนาจกุศลกรรม ที่เราได้ปฎิบัติจะชักนำให้ เรามีอุปนิสัย ปัจจัยในการเดินทางสูพระนิพานเบื้องหน้า ดังนั้นเมื่อเรากำหนดทางได้แล้ว จึงมุ่งสู่พระนิพพาน บำเพ็ญกุศลตามอัตภาพ แม้ไม่บรรลุในชาตินี้ก็ขอให้บรรลุในชาติต่อๆๆไป

จงตั้งใจอธิฐานว่าขออย่าได้ห่าง ทางแห่งพระนิพพานด้วยเทอญ
หากยังไม่ถึงนิพพานให้ยึดความดี ยึดธรรมของพระอริยะเจ้าทั้งหลายเป็นที่เกาะ เป็นที่พึ่งเทอญ

[Kamedii]

สาธุ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

บอร์ดเรามีผู้ขัดเกลาแร้วววววววววววว

[Zhōu_Yú]

โดน ๆ ๆ

การที่เราวิ่งตามความรู้สึกของคนอื่นมากเกินไป   มันจะทำให้เราสูญเสียจุดยืนที่เป็นตัวเราไป

แล้วความเสียใจซึ่งเป็นผลจากการคาดหวังก็จะตามมา     
           


                                                           ต้องปล่อยวาง...... /ytdu

[YONG69MED30]

เอาเถอะพี่เองก็ศึกษามาไม่มากนัก
น้องๆผู้เป็นพหูสูตรก็ช่วยๆกันสอนๆกันแล้วกัน
อันว่าบัณฑิตผู้มีปัญญา มีได้เกิดเพราะว่าเกิดมาก่อน
มิได้เกิดเพราะว่าเรียนมามาก

ผู้ใดเห็นจริง และใจยอมรับสัจจะธรรมต่างหากเล่าที่น่าสรรเสริญ

[YONG69MED30]

ถูกต้องครับ
เมื่อคาดหวังมากๆไม่ได้ดั่งหวังก็จะเสียใจ

ไม่ใช่มิให้หวังแต่ ต้องรู้ว่าเราจะผิดหวังได้ เมื่อผิดหวังจะได้ไม่เสียใจมากเพราะมันเป็นเช่นนี้

[Maymaykung]

ลึกซึ้งครับผม

[Kamedii]

ถูกต้องครับ
เมื่อคาดหวังมากๆไม่ได้ดั่งหวังก็จะเสียใจ

ไม่ใช่มิให้หวังแต่ ต้องรู้ว่าเราจะผิดหวังได้ เมื่อผิดหวังจะได้ไม่เสียใจมากเพราะมันเป็นเช่นนี้

โดนค่ะ

ก่อนมาเรียนนี่นู๋เคยเจอกับเหตุการณ์แบบนี้

ปล พรุ่งเน้สอบสเปน นู๋ควรจาคาดหวังก่ามานยังไงดี ??

[Zhōu_Yú]

ถูกต้องครับ
เมื่อคาดหวังมากๆไม่ได้ดั่งหวังก็จะเสียใจ

ไม่ใช่มิให้หวังแต่ ต้องรู้ว่าเราจะผิดหวังได้ เมื่อผิดหวังจะได้ไม่เสียใจมากเพราะมันเป็นเช่นนี้

โดนค่ะ

ก่อนมาเรียนนี่นู๋เคยเจอกับเหตุการณ์แบบนี้

ปล พรุ่งเน้สอบสเปน นู๋ควรจาคาดหวังก่ามานยังไงดี ??

ทำให้มันดีที่สุดก็พอละคับ  ทำให้มันเต็มที่ ^^

การผิดหวังจากการที่เราทำเต็มที่   มันยังจะมีคุณค่ามากกว่า   ผิดหวังจากการที่เราไม่ได้ทำใหสุดฝีมือนะ

[YONG69MED30]

แล้วทำเต็มที่หรือยัง

ดูพระมหาชนกที่ว่ายน้ำไปโดยมีเห็นแผ่นดินแล้วเทวดาถาม
พระมหาชนกว่า ท่านจะว่ายไปทำไมเล่าในเมื่อไม่เห็นแผ่นดิน
ท่านตอบว่า หากเราไม่พยายามเต็มที่จะไม่รู้กำลังของตน เราย่อมทำความเพียรให้ถึงที่สุดแล้วจะไม่เสียใจ เพราะเราได้พยายามเต็มที่แล้ว 

บอกน้องให้พยายาม ตอนนี้คงไม่ทันแล้วมั้ง
ก็คงต้องปล่อยไปครับ เรียนรู้อย่างน้อยก็รู้ว่า จงเตรียมกิจที่ต้องทำในอนาคต(อ่านหนังสือเเต่เนิ่นๆ) เพื่อมิให้กิจนั้นรัดตัวได้เมื่อภายหลัง
สิ่งใดที่เราควบคุมไม่ได้ก็ย่อมเป็นไปตามเหตุตามปัจจัยของมัน
(กรรมเก่าแกตั้งใจไหมอ่ะ เห้นทันตาเลยอ่าดิ ว่าทำเช่นไรย่อมได้เช่นนั้น 5555)
ไงก็โชคดีครับน้อง
เอาน่า ถ้าใจยอมรับ เรื่องอะไรๆก็ตามก็ไม่เสียใจอยู่แล้วครับ

[Kamedii]

^

ง่า..! นู๋เพิ่งเข้ามาอ่าน

ถามว่าเต็มที่มั้ย.. ก้อพอสมควรนะคะ [แต่ก้อยังมะแน่ใจตัวเอง]

เหอะๆ ผิดไปข้อนึงด้วยความสะเพร่า!!!!

"จงเตรียมกิจที่ต้องทำในอนาคต(อ่านหนังสือเเต่เนิ่นๆ) เพื่อมิให้กิจนั้นรัดตัวได้เมื่อภายหลัง"

ข้อความนี้.. พูดอิกก้อถูกอิกค่ะ

คงนำมาใช้ในเทอมนี้แหละ.. เพราะเทอมที่แร้วนิแบบว่า..ดินพอกหางหมูยังมิเท่า!!

ทำตัวเช่นไรได้ผลเช่นนั่นจิงๆ~~~~