
มาวัดไหนอีกเนี่ย...วัดเดิมนี่เอง

ดอกซากุระ เยอะมากจริง ๆ ไม่รู้ประเทศนี้ปลูกกันอยู่ชนิดเดียวรึไงหว่า

ดอกไม้อีก

กระหล่ำ

นี่ไงถ่ายแบบมีจุดนำสายตาเข้าไปในภาพ (เคยอ่านมาอ่ะนะ 555)

เรากำลังจะไปไหนกัน

นี่ไงล่ะจุดหมายปลายทาง มีน้ำสามสายเป็นน้ำธรรมชาติจากยอดเขาไหลลงมาให้ตักดื่มได้ตลอดปี
อันหนึ่งให้โชคดีเรื่องการเดินทาง อันหนึ่งให้โชคดีเรื่องความรัก อีกอันให้โชคดีเรื่องสุขภาพ
แต่สายไหนเป็นสายไหนก็ลืมไปแล้วอ่ะนะ แต่ส่วนใหญ่เขาก็ตักกินกันหมดนั่นแหละ!
วัดนี้จึงเรียกชื่อว่าวัดน้ำใสนั่นเอง อ๊ะใช่ลืมไปกระบวยตักน้ำพอดื่มเสร็จแล้วเอาวางลงที่เดิมจะมีเครื่องผ่านแสงระบบยูวีฆ่าเชื้อให้ทันที ไฮโซจริง ๆ

ตัดไม้กันทำไรสักอย่าง อ่านไม่ออก

เด็ก ส่วนข้างหลังนั่น...ดารานี่นา!!!

จะไปล่ะนะบายบาย

ในเงามืด

ต้นไม้

ร้าน อบอุ่น

ไม่ได้จัดฉากนะ

กระบวยล้างมือเท้าหน้าห้องน้ำในวัด

อีกล่ะ!

อันนี้เป็นสวนเซนอีกแบบ ดูไม่รู้เรื่องเหมือนเดิม

พระอาทิตย์ตก สวยเป็นใจ

ฟ้ามืดล่ะ ไปได้สี่วัดตามที่เจ้าหน้าที่บอกจริง ๆ ด้วย!

แต่มันยังไม่จบหรอก 555

นี่เลยวัดที่ห้า เสาแบบนี้เรียกเสาโทอิ มีเป็นหมื่น ๆ ต้น ด้านข้างสลักคำสอน(มั้ง)ไว้มากมาย
ความยาวของทางเดินรวมสี่ห้ากิโลเมตรนี่ล่ะ มาตอนมืดแล้วยังเปิดให้เข้าอยู่เลย แต่ไม่มีคนเลยน่ากลัวสุด ๆ

อะไรหว่า

ล้างมือ ๆ

สถาปัตยากรรม

ด้านหน้าวัด

วันสุดท้ายแล้วครับ วันนี้ก่อนขึ้นเครื่องตอนเย็นเราไปเที่ยวปราสาทโอซาก้าอันโด่งดัง หลายคนขี่จักรยานมากัน ที่นี่เขาไฮโซใช้ระบบล็อกจักรยานแปลก ๆ
บางคันมีกุญแจค้างไว้ให้ด้วย 555 แปลกจริง ๆ

พอเข้ามาได้สักพักก็เจอนี่ เล่นเบสบอลถือเป็นกีฬาประจำชาติเค้าเลย มุ่งสู่โคชิเอ็งด้วยกันนะ อาจารย์คาวาโต้!!!

พอเดินผ่านมาอีกสักพักโอ้โห เจอด่านสวนซากุระล่องลอย คนนี้เป็นศิลปิน กำลังจะวาดรูป เขาผสมสีอยู่นะไม่ได้หลับ

เดินต่อมาเจอพระ ร่วมอนุโมทนาถวายปัจจัย

ดอกซากุระ

นี่

นี่ เอ้าวาดรูป ภาพนี้ใช้การย่องเบาแอบเข้าไปถ่ายอย่างเงียบเชียบ ชื่อภาพว่า เบื้องหลัง

แอ่ะ คุณตาสองคนนี้กะมาถ่ายรูปไปลงนิตยาสารหรอฮะ ดูอุปกรณ์สิดู๊!!

ตลาดขายต้นซากุระ

ในที่สุดเราก็เจอปราสาทโอซาก้า

ปัจจุบันไม่มีราชวงศ์ประทับอยู่แล้วจึงเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมได้ทุกชั้นเลย มีประวัติศาสตร์แสดงให้ชมอยู่มากมาย
แต่ข้างในปราสาทเขาห้ามถ่ายรูปอ่ะนะ

นี่มันต้องจงใจแน่ ๆ เลยอ่ะ!!!

เด็ก โปรดสังเกตว่าภาพเด็กผมไม่ได้เป็นคนถ่ายนะฮะ

ขบวนการหมา มาญี่ปุ่นได้เห็นประมาณยี่สิบตัว

นี่ครับมีหลายชั้น

อันนี้หรอ เป็นไรชอบถ่ายก้างต้นไม้ ไม่ใช่ซะหน่อยจริง ๆ คือต้นไม้มันแกล้งผลัดใบพร้อมกันทั้งประเทศต่างหาก

ชั้นบนสุดของปราสาทเป็นจุดชมวิวให้ถ่ายรูปได้ เลยถ่ายรูปนกมาให้ดู

อันนี้เป็นทีเด็ด งานเอ็กซ์โปปีเจ็ดศูนย์เขาได้เก็บสิ่งของต่าง ๆ ที่ทันสมัยที่สุดในยุคนั้นไว้ใน ไทม์ แคปซูล อันนี้
เพื่อว่าอีกแปดสิบห้าปีต่อไปจะเปิดออกมาดูใหม่ระลึกถึงความก้าวหน้าในวิทยาการยุคนั้นเป็นต้น

นี่คือคุณตาใจดีให้อาหารนกพิราบมีนักท่องเที่ยวยืนถ่ายรูปมากมาย
สักพักมีรถจักรยานคันนึงวิ่งเข้ามาผ่ากลางฝูงนกพิราบหน้าคุณตาบินหายไปหมดเลย จบบริบูรณ์

หยอดเงินแล้วก็บิด คิดว่าชั้นจะหลงกลกับของแบบนี้เรอะ!!!

โชคดีสุด ๆ มานี่เจอบุดดาเบลสด้วย รู้สึกว่าชีวิตจะมีแต่ภาพเบื้องหลัง

อันนี้เป็นคุณลุงอยู่นิ่ง ๆ ได้ทั้งวัน แต่ถ้ามีคนเอาเงินไปใส้ตรงกระปุกด้านหน้าก็จะเต้นรำได้ทันที
เด็กเห็นร้องให้กันเป็นแถบ ๆ เลย

พวกนี้เค้าถ่ายอะไรกัน

ถ่ายนกพวกนี้ มีการโยนอาหารลงไปล่อก่อนด้วยนะ แล้วก็พร้อมใจกันรัวชัตเตอร์กันทั้งสะพานเลย เอาซะ 555

ซากุระอีก

อีก

ลุงคนนี้นะ พอหยอดเงินเท่าไหร่ก็ได้ลงประป๋องด้านหน้าก็จะเลือกเพลงได้ เหมือนคาราโอเกะเลย ชี้เลือกมั่วฟังไม่รู้เรื่องหรอกครับลุง

อันนี้เป็นฝาท่อที่ปราสาทโอซาก้า

กลับมาล่ะช่วงนี้เป็นช่วงซื้อของฝาก ร้านนี้อ๋อร้านหมอฟัน

หนวดโคตรใหญ่อ่ะ!!

เด็ก เด็กที่นี่แก้มแดงกันทุกคน

ปลาตัวใหญ่ ท่าฟันฉับลงไปก็โคตรเท่
วินาทีต่อไปเนื้อปลาทั้งหมดก็กลายเป็นชิ้น ๆ ลอยอยู่กลางอากาศก่อนร่วงลงสู่พื้นวางเรียงกันอย่างสวยงาม

กลับล่ะ ท่านเคยติดคุกหรือไม่ ท่านได้เอาระเบิดขึ้นเครื่องหรือไม่...ใครมันจะไปตอบว่าเคยวะ!!!

ศิลปะตั้งโชว์ที่สนามบิน

บายบาย จบแบบกระทันหัน กลับที่สนามบินโอซาก้า ใช้การถมทะเลสร้างขึ้น มีสะพานยาวห้ากิโลเมตรเชื่อมกับฝั่ง