พี่ก้อไม่รู้จะบรรยายความรู้สึกออกมายังไงให้หมด
เชื่อว่าทุกๆคนคงจะรู้สึกเหมือนๆกัน
บรรยากาศของค่ำคืนสุดท้ายพวกเราคงยังจำมันได้ดี
น้ำตาทุกหยด คำพูดทุกคำ
ไม่ว่าทุกคนจะพูดอะไร มันก้อหมายถึงทุกๆคน"รัก"ค่านี้มากๆ
พี่เชื่อว่าทุกคนไม่ใช่แค่พูด
แต่ทุกๆสิ่งที่ทุกๆคนทำมันแสดงออกมาให้เข้าใจ
งาน....... มันออกจะน่าเบื่อ
งาน....... มันอาจจะเหนื่อย
งาน....... มันอาจจะ ไม่สนุก
แต่ เราจะเป็นหมอ เราไม่สามารถเลือกงาน เลือกคนไข้ได้
เค้าอยากขอบคุณเชนสำหรับคำพูดเหล่านี้ที่ทำให้คิดได้
เค้าเป็นคนนึงแหละที่น้อยใจ เพราะไม่ได้ทำอะไรๆที่อยากทำเหมือนเพื่อนคนอื่นๆ
ไม่ค่อยพอใจเวลาที่ใครก้อต้องมองว่างานนี้ต้องเป็นเค้า
....แต่ตอนนี้เค้าเข้าใจแล้ว
อยากขอโทษเพื่อนๆที่เค้าคิดอะไรแบบนี้
จริงๆต้องขอบคุณที่มองว่าเค้าสามารถจะทำหน้าที่ตรงนี้ได้
หวังว่าเค้าคงไม่ได้ทำให้เพื่อนๆน้องๆผิดหวังใช่มั๊ย
ขอบคุณ..สำหรับความรัก ความหวังดี กำลังใจที่เพื่อนๆน้องๆมีให้
ขอบคุณ..เพื่อนๆทุกๆคนที่เหนื่อยและอดทนเพื่อให้ค่ายสู่สังคม "ค่ายสุดท้าย"ของเราจบลงอย่างงดงาม
ขอบคุณ..น้องๆที่เต็มที่กับค่ายนี้และอย่าลืมสัญญาที่ให้กับพี่ๆนะ
ขอบคุณ..ค่ายสู่สังคม ที่ทำให้ได้รู้จักคำว่า "เพื่อนแท้"
ขอบคุณ..ชาวหินตั้ง ชาวโคกกลาง แม่ฮัก ที่รักพวกเรา
ขอบคุณ..วันเวลาที่ทำให้รู้ว่า รักค่ายนี้สุดหัวใจ....
ขอบคุณทุกคนจริงๆค่ะ